Over de dyslexieverklaring

Op het voortgezet onderwijs wordt steeds meer rekening gehouden met dyslexie. Van een dyslexieverklaring wordt niet meer raar opgekeken. Ieder kind waarbij dyslexie is vastgesteld heeft recht op een dyslexieverklaring. Standaard krijg je met een dyslexieverklaring meer tijd voor proefwerken en examens (en ook voor de Citotoets in groep 8). Als er meer faciliteiten nodig zijn, moeten die door de dyslexie-onderzoeker worden gemotiveerd.

 

Voor de meeste leerlingen is het prettig als er ook in staat dat spellingfouten niet moeten worden aangerekend. Het maken van luistertoetsen met een koptelefoon op en met de mogelijkheid de band stop te zetten bij het lezen van de vragen is een andere voor de hand liggende maatregel. Voor sommige kinderen kunnen andere faciliteiten nuttig zijn: gebruik maken van een computer (met spellingscontrole) voor opdrachten en proefwerken, een fotokopie van wat er allemaal op het bord is opgeschreven, tekst in een groter lettertype, het gebruik van een ReadingPen, etc.
Kinderen op het VMBO kunnen, als het absoluut niet gaat, een taal eerder laten vallen. De vrijkomende tijd kunnen zij dan besteden aan de talen die ze nog wel blijven leren (het Nederlands en bijv. het Engels).

Hoe ziet dyslexieverklaring er uit? De Stichting Dyslexie Nederland heeft in 2000 een brochure uitgegeven met als titel Dyslexie, classificatie, diagnose en dyslexieverklaring. Hierin geeft zij criteria waaraan een dyslexieverklaring moet voldoen. Het is de verwachting dat het Ministerie van Onderwijs deze criteria zal overnemen.
Een dyslexieverklaring mag alleen worden afgegeven door psychologen en orthopedagogen die gespecialiseerd zijn op het gebied van leerstoornissen. Deze deskundigen moeten een erkende bekwaamheidsregistratie hebben, zoals de registratie 'Gezondheidspsycholoog' (wet BIG).

Eens dyslectisch, altijd dyslectisch

"Het idee dat kinderen met dyslexie op een bepaald moment hun over hun dyslexie heen zijn (dus niet meer dyslectisch zijn) is gewoon niet waar," zegt de vooraanstaande wetenschapper Sally E. Shaywitz, van Yale University. Shaywitz vertelt dat veel slimme jongeren en volwassenen accuraat leren lezen, maar toch langzame lezers blijven.. "Hetzelfde fonologische tekort dat verantwoordelijk is voor problemen met het leren lezen bestaat nog steeds en is de oorzaak van blijvende problemen," zegt Shaywitz. In andere woorden, kinderen die op jonge leeftijd dyslectisch zijn verklaard (na een psychologisch onderzoek) zijn later in hun leven nog steeds dyslectisch, ook al hebben ze hun leesprobleem tot op zekere hoogte overwonnen. Een dyslexieverklaring is onbeperkt geldig. De geruchten gaan steeds weer dat een dyslexieverklaring maar een geldigheidsduur heeft van twee jaar. Dit werd door afdeling Voorlichting van het Ministerie van Onderwijs telefonisch tegenover ons tegengesproken. Laat u dus niet van de wijs brengen!