|
|||||||||||||||
Over het rekenonderwijs is veel te doen. Ouders en docenten zoeken advies over goede rekenmethoden, hulpmiddelen etc.
Dyscalculie krijgt steeds meer aandacht. Terecht: internationaal schat men dat 6% van de kinderen een rekenstoornis heeft.
Ondanks dat we veel weten over dyslexie en we dyslectische kinderen vrijwel steeds heel veel kunnen leren, krijgen alternatieve ideeën over dyslexie veel aandacht. Deskundigen waarschuwen dat oogtrainingen, speciale brillen, medicijnen, motorische oefeningen, hersenprikkelmethodes geen zin hebben. Doordat ouders resultaat verwachten van zo'n alternatieve methodiek, wachten ze vaak te lang met het zoeken naar goede hulp. De lees- en spellingproblemen van hun kinderen nemen daardoor veelal toe, en worden nog moeilijker te behandelen!
Tom Braams is er duidelijk over: zonder heel intensief oefenen met lezen en spellen, gaat dyslexie nooit over!
Dat dyslexie erfelijk is en dat het aantoonbaar is in de hersenen, is al een tijd bekend.
Dyslexie is een complex taalprobleem, daar zijn vrijwel alle dyslexiewetenschappers het over eens. Ook is het duidelijk dat de behandeling van dyslexie zich direct met het lezen en spellen bezig moet houden. Wij geven u hier graag een aantal leestips.
Tom Braams schreef voor studenten en beroepsmatig geïnteresseerden het boek "Dyslexie, een complex taalprobleem" en voor ouders het boek "Kinderen met dyslexie, een gids voor ouders". (Klik op de plaatjes voor meer info)
Beide boeken geven veel praktische adviezen en zijn al vele malen herdrukt.
![]() |
![]() |
In een korter artikel beschrijft Tom Braams dat dyslexie niet altijd duidelijk wordt in groep 3 en 4. Soms heeft een kind géén ernstig lees- en spellingprobleem, maar blijkt er op het voortgezet onderwijs toch sprake van dyslexie te zijn. Vaak gaat het stillezen dan toch wel wat trager en is de spelling niet goed geautomatiseerd.
Onder deze titel schreven Anneke Smits en Tom Braams een boek over effectieve leesmethoden voor zwakke lezers.
Er worden tien klassikale, meer of minder bekende, werkvormen gepresenteerd, en vier werkvormen voor gebruik in kleine groepjes of individueel. Steeds wordt de doelgroep en de frequentie van inplannen vermeld en worden er richtlijnen gegeven voor de voorbereiding en de uitvoering.
verschenen: februari 2006, nu al in de zesde druk!
Middelbare scholieren met dyslexie merken dat ze twee keer zo veel tijd nodig hebben als hun klasgenoten, om in de klas een stuk tekst te lezen. Volwassenen met dyslexie lezen één boek in de tijd dat een ander er drie leest... Hoe komt dat? Dat komt omdat ze moeten subvocaliseren tijdens het stillezen.
Voor kinderen met leerproblemen is schrijven moeilijk. Zij hebben in vergelijking met hun normaal presterende medeleerlingen minder kennis over schrijven, minder taalvaardigheden, meer problemen met spelling en handschrift, en minder strategieën voor schrijven. Ze hebben hier meer hulp en instructie bij nodig. Professor Charles MacArthur schreef hierover een prachtig artikel. Dit is in het Nederlands vertaald door Ruurdje van Laar en verschenen in het Tijdschrift voor Remedial Teaching, in september 2006.
Bij kinderen met mondelinge taalproblemen wordt niet zo snel aan dyslexie gedacht. Andersom worden bij dyslectische kinderen de problemen met de mondelinge taal nogal eens onderschat. De laatste jaren wordt echter steeds duidelijker dat er een forse overlap is tussen deze twee stoornissen.
Kinderen met dyslexie zitten vaak niet lekker in hun vel. Hun gehele welbevinden kan te leiden hebben van het leerprobleem. Soms is er sprake van een stemmingsprobleem of zelfs van depressiviteit.
Bij kleuters kun je nog geen dyslexie vaststellen. Ook blijken kleuters met zwakke taalvaardigheden lang niet altijd zwakke lezers en spellers te worden. Toch zijn er wel groepen kleuters aan te wijzen die een flink hoger risico hebben op dyslexie. Door deze kleuters extra begeleiding te geven in groep 1 en vooral in groep 2, kun je ze beter voorbereiden op het leren lezen en spellen in groep 3.
De Amerikaanse dyslexie-specialisten zoals Sally Shaywitz en G. Reid Lyon geven een beeld van de internationale stand van kennis.
Veertig jaar dyslexie-onderzoek heeft veel kennis opgeleverd, zowel over de dyslectische problematiek als over methodieken die echt helpen bij het leren lezen en spellen.
Lees de volgende artikelen:
Wat heeft 30 jaar wetenschappelijk onderzoek opgeleverd?
Over foneembewustzijn, woordvindings- en geheugenproblemen
Belangrijke rapporten over preventie en interventie bij leesproblemen
Hoe de hersenen lezen, door Sally Shaywitz